poniedziałek, 28 listopada 2011

Piadina - włoska tortilla

Na tym zdjęciu widać dokładnie, jak grube są placki.
    Parę dni temu robiłam włoskie, płaskie chlebki (w zasadzie placki) zwane piadina. Przepis znalazłam na jednym z blogów, zapisałam, po czym nie mogłam już tego bloga odnaleźć. A obiecałam autorce, ze dam znać, czy mi się udały.

    Jak dla mnie, te placki bardzo przypominają tortille, są jednak nieco grubsze, przez co jest w nich więcej smaku. A smakowały nam bardzo! Dzieci stwierdziły, że są nawet lepsze niż "tortillasy", które wcześniej robiłam.

    Zazwyczaj kiedy gotuję coś nowego, staram się wyszukać w internecie, jak najwięcej informacji na temat danej potrawy. Tym razem rownież przewertowałam wiele przepisów i dokopałam się do różnych, ciekawych informacji. Dowiedziałam się między innymi, że piadiny można podawać z wędzoną i gotowaną szynką, serem, wszelkimi wędlinami i warzywami. Można też zjeść sobie ten placek z dżemem lub nutellą.

    Ja wykorzystałam warzywa (ogórek, pomidor, papryka, cukinia, salta) i swój sprawdzony farsz kurczakowy do tortilli

    Przy okazji, poszukując informacji o piadinach, natknęłam się na filmik na youtube. Dziewczyna pokazuje w nim, jak zrobić prawdziwa piadinę.
Tak naprawdę, to nie wiadomo, co ona wlaściwie robi.
Zawija farsz w zwykłą, kupioną w sklepie, tortillę, nazywając ją piadiną.
Ale  mówi też, że koleżanka, która ją nauczyła robić to cudo, dodawała do farszu (sic!) ogórki korniszone (nie korniszony, ale korniszone ogórki :D).

    Włos mi się zjeżył, chociaż żaden ze mnie Miodek ;) bo od czasów kaszy mannej, nic mnie tak nie zmiażdżyło :D (edit po przeczytaniu komentarzy: używamy kaszy manny, a nie mannej - jakby ktoś miał wątpliwości). Aż mam ochotę powiedzieć: ludzie, litości...

Podsumowując, żeby była jasność: ogórki kwaszone, konserwowe, małosolne - tak, tak, tak.
Ale nie korniszone. 
Nie ma czegoś takiego! Owszem, są korniszony, ale ogórków korniszonych (jak dotąd ;)) nie ma.
Ogórki się konserwuje, kisi (kwasi) ale nie korniszoni (i nie małosolni) :))))

Ps. Wybaczcie, po prostu musiałam to napisać, bo... "czasami człowiek musi, inaczej sie udusi" ;)



Ale wracając do rzeczy: piadina wjeżdża na stół :)

Spójrzcie na zdjęcie. U góry wyraźnie widać, że placek jest dość gruby i rozwarstwia się w miejscach, gdzie były bąble.


Składniki:
na 4-6 placków
pól kilo maki (u mnie typ 450)
160 ml dobrze cieplej wody (zdecydowanie 300 ml)
75 g smalcu (może być oliwa, jednak ze smalcem są, wg. mnie, lepsze)
10 g soli
pół łyżeczki proszku do pieczenia

Do podania: dowolne warzywa, a u mnie także żółty ser i różowy sos


Sposób wykonania:
Wszystkie składniki wymieszać i wyrobić gładkie ciasto. W przepisie zaznaczono, żeby wyrabiać aż 10 min. Ja po ręcznym połączeniu składników, dalej wyrabiałam mikserem, ok. 5 min a następnie polałam ręce oliwą i jeszcze trochę zagniotłam ręcznie. Ciasto wyszło cudne, bardzo elastyczne i łatwe do formowania. Pamiętajcie, ze to nie ma być twarde ciasto, takie jak na makaron. Powinno być miękkie i elastyczne.
Następnie ciasto należy przykryć  ściereczką i odstawić na co najmniej pół godziny. Lepiej nie pomijać tego etapu, bo kiedy ciasto odpocznie, lepiej się rozwałkowuje, a co ważniejsze, lepiej się smaży (na patelni powstaje dużo bąbelków).

Po "odpoczynku" ciasto podzielić (na 4 części, jeśli chcemy mieć duże placki, lub na 6, wtedy placki będą mniejsze) i uformowac z nich kulki.
Każdą kulkę rozpłaszczyć i rozwałkować na w miarę okrągły placek, o srednicy ok. 25 cm i grubosci ok. 3 mm. Podczas wałkowania obficie podsypywać mąką Pamiętajcie żeby nie wałkować cieniej, ponieważ placki po upieczeniu będą się kruszyć podczas zwijania.
Aby uzyskać idealnie okrągłe placki, można wycinać okręgi z rozwałkowanego ciasta, przy pomocy odpowiednio dużej miski (jak na zdjęciu poniżej).
Po rozwałkowaniu placek kilkakrotnie przerzucić z ręki do ręki, aby pozbyć się nadmiaru mąki i układać na dobrze rozgrzanej, suchej patelni (bardzo dobrze sprawdza się płaska patelnia do naleśników).
Piec na średnim ogniu, aż pojawią się bąble - należy je dociskać łopatką do patelni. Następnie odwrócić i dopiekać z drugiej strony.
Ważne: placki nie powinny się zrumienić w całości, tylko w miejscach, gdzie bąble stykały się z patelnią, powinny mieć brązowe kropki (zdjęcie poniżej).
Trzeba wyczuć czas pieczenia, bo im dłużej bedziecie je piec, tym bardziej będą kruche i łamliwe. Dlatego zdejmujemy je z patelni od razu, kiedy nie są już surowe i nie trzymamy ich tam dłużej, niż to konieczne.
Samo pieczenie trwa bardzo krotko, wiec nie można ich spuszczac z oczu i robić w międzyczasie czegoś innego.
Druga bardzo ważna sprawa: nie dopuścić do tego, żeby placki po upieczeniu wystygły. Powiem wam, jaki jest mój sposób. Rozgrzewam mocno głęboką patelnię z pokrywą, najlepiej o grubym dnie, bo długo utrzymuje ciepło, z odrobiną wody. Później wodę odlewam, a para z pokrywki utrzymuje wewnątrz wilgoć. Dzięki temu placki pozostają elastyczne.

 Placki smarować sosem, układać dowolne składniki i zwijać, jak tortillę.

W wersji z żółtym serem, placek posypujemy tartym serem i rozpuszczamy go pod grillem w piekarniku, albo w mikrofalówce. Kiedy ser zacznie się rozpuszczać, przełożyć placek na talerz, dodać sos i resztę składników, zwinąć i gotowe :)

Uwagi:
Smażenie tych placków, to kwestia wprawy. Z każdym kolejnym będzie lepiej. Ale też każdy placek bedzie inny, każdy będzie się inaczej zachowywał na patelni. Czasami będzie jeden wielki bąbel, jak w chlebku pita, a czasami kilka, kilkanaście mniejszych, jak w chapati
Pieczenie piadiny (tak jak tortilli) po prostu trzeba wyczuć. Trzeba je zrobić kilka razy, żeby złapać rytm, wyczuć ciasto - poczuć sie pewnie.
Na poczatku może, a nawet powinno ;) być dziwnie, zwlaszcza, jesli wczesniej nie robiliście tortilli, pit, czy chapati.

Teraz z tego przepisu robię też tortille. Jedyna różnica polega na tym, że ciasto na tortille wałkuję najcieniej jak to możliwe.
Po wielu mniej i bardziej udanych próbach wiem jedno, żeby się nie kruszyły przy zawijaniu, nie wolno ich zbyt długo trzymać na patelni i trzeba je odkładać w ciepłe i wilgotne miejsce.
To tyle.
Trzymam kciuki!
Smacznego :)


34 komentarze:

  1. Bardzo sie cieszę, że piadina sie udała! Zwłaszcza, że oficjalnie (i z tego co wiem) jesteś pierwszą osobą, która skorzystała z mojego przepisu i zrobiła piadinę!
    I wygląda naprawdę rewelacyjnie!
    Ja ostatnio smażę jąhurtowo, bo moje dziecko uwielbia ją z nutellą!
    Pozdrawiam gorąco!

    OdpowiedzUsuń
  2. Ojej, ale sie ciesze, ze sie odezwalas! :)))) Az wstyd sie przyznac, jaka "zacme" mialam - nie moglam sobie przypomniec skad mam przepis... Bardzo ci dziekuje, bo przepis jest wspanialy. Robilam juz dwa razy - cudne ciasto wychodzi :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Piadina jest naprawdę apetyczna! Tak cieniutko rozwałkowałaś ciasto - podziwiam :) Ja nie mam siły (wstyd się przyznać...) :P Farsz - pysznosci :)

    OdpowiedzUsuń
  4. Escapade Gourmande, dziekuje za mile slowa :) z tym walkowaniem, to roznie bywa ;)

    OdpowiedzUsuń
  5. Jaaa! To musiało być pyszne! :D
    Uwielbiam włoską kuchnię :)

    OdpowiedzUsuń
  6. jako fan klasycznej tortilli - muszę koniecznie wypróbować Twój przepis :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. No, skoro jesteś fanem tortilli, to naprawdę musisz :)

      Usuń
  7. no i jak tu być twardym i patrzeć na te smakołyki

    OdpowiedzUsuń
  8. Sue, jasne, ze bylo pyszne ;)

    Aciri, dziekuje :)

    miloscnapatelni, koniecznie wyprobuj i daj znac, jak ci smakowalo. ciekawa jestem, czy tez uznasz, ze smakuje lepiej niz tortilla :)

    kulinarne-smaki, tez mam zawsze dylemat, bo jak juz sie zrobi, to niestety ma sie tez ochote zjesc ;)

    OdpowiedzUsuń
  9. Wyglądają pszepysznie! Muszę zrobić :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Zachęcam, naprawdę to jedne z najlepszych tego typu placków/chlebków jakie jadłam :)

      Usuń
  10. aaaaaaaaaaaa wygląda pysznie. musze wypróbowac :)

    OdpowiedzUsuń
  11. http://pl.wikipedia.org/wiki/Korniszon

    tak dla uzupełnienia:)

    OdpowiedzUsuń
  12. Anonimowy, mam nadzieje, ze ten link, to na poparcie moich slow, a nie zeby mi udowodnic, ze ogorki korniszone istnieja naprawde...? :D

    Wiec jeszcze raz napisze: są na świecie (w nieprzebranej ilości ;))KORNISZONY, ale ogorkow korniszonych NIE MA.
    Amen.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ps. Gdyby istniały ogórki "korniszone", poza kiszeniem/kwaszeniem i konserwowaniem musiałoby być też "korniszenie" :D:D:D

      Usuń
  13. Właśnie zrobiłam ciasto i odpoczywa ale zrobiłam z mąki różowej, zobaczymy co będzie z tego, nie dość że pierwszy raz robie to odrazu zmiany :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ciekawa jestem co wyjdzie. daj znać, trzymam kciuki :)

      Usuń
  14. No wszystko gotowe, a chciałam jeszcze dodać że zrobiłam jak calzone

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Czyli udało się? :) Brawo! Szkoda, ze zdjęcia nie masz, bo ciekawa jestem jak wygląda :)
      Pozdrawiam

      Usuń
    2. Mam zdjęcie ale nie wiem jak dodać tu :( wyszło bardzo dobre, nie było typowych brązowych kropek bo Mąka razowa. Daga

      Usuń
    3. Wyślij mi na maila, bo tylko ja mogę dodać twoje zdjęcie. Maila znajdziesz w moim profilu, obok zdjęcia :)

      Usuń
  15. jeśli w polsce mogą być tortille ,wrapy,nachos,arepy pizza,to mnie nie dziwi że są i ogórki korniszone a co, my kochamy nowości. Niema sprawy ja nakorniszonie ogórków bo wiem przecież o co chodzi.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. :D :D :D Może się przyjmie i wszyscy będą korniszonić ;)

      Usuń
  16. Coś podobnego do podpłomyków.
    Moje dzieciaki je uwielbiają.
    Przygotowuje je z płyty żeliwnej z ogniska.
    Farsz to już dowolna sprawa :-)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Fajna sprawa taka płyta żeliwna nad ogniskiem, fajnie maja te twoje dzieciaki :))) Pozdrawiam

      Usuń
  17. Zrobiłam i wyszło genialnie! :) Obżarłam się na maxa

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Lubię takie komentarze :))) Pozdrawiam

      Usuń
  18. Ten komentarz został usunięty przez administratora bloga.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Przepraszam, byłam zmuszona usunąć komentarz, ponieważ zawierał reklamę kawy. Pozdrawiam :)

      Usuń

Bardzo dziękuję za Twój komentarz :)